ZOEF-informatief: 'Fruit'
Beste ouders,
Maandagmorgen hadden we het al druk. Het eerste lesuur turnden we bij juf Jolien om daarna zo goed als meteen door te rijden naar de snoezelruimte die we gereserveerd hadden. Zo’n autoritje is best wel leerrijk. Want ze herkennen huizen of stukken van de weg en zo weten we waar oma en opa ongeveer wonen, of tante of nonkel of wie er danst in De Mixx…
We werden onthaald door een dame die ons uitlegde hoe alles werkte. Er was 1 belangrijke regel: "Jullie mogen aan alles aankomen!" Hoe leuk is dat!!!
En daar heeft iedereen zich goed aan gehouden. Er is geen knopje, kussen, lichtje dat we niet aangeraakt hebben. De kinderen waren heel enthousiast. In het begin was het echt ontdekken wat er allemaal was. Ieder op zijn/haar eigen tempo, maar met volle overgave. Het grote waterbed was een geliefd plaatsje, want dat was heel speciaal als je erover liep en het was lekker warm. Ik dacht het goede voorbeeld te geven door er op te gaan liggen, maar echt zen werd ik er niet van, want rond mij werd er gesprongen of rondgelopen. Naarmate de tijd verstreek werd er bewuster gekozen waarmee ze wilden experimenteren. Dat bracht een heel andere dimensie aan de ervaring. Sommigen lagen nu wel stiller op het bed of zochten net de materialen op die leuke lichtschakeringen maakten of geluidloos waren. Iedereen maakte zijn eigen keuzes en die werden conflictloos gerespecteerd. Naarmate de tijd vorderde konden ze zich openstellen voor rust en ook voor elkaar. Zo werd het voor alle kinderen mogelijk om contact te hebben of te zoeken waar iedereen zich comfortabel bij voelde. Dat is in de klas niet altijd evident, maar zo mooi en fijn dat dat hier wel kon. Ik zag glunderende gezichtjes en voelde heel veel warmte voor elkaar. We reserveerden voor een uur, maar de dame die ons ontving gunde ons 1,5 uur…
Dinsdag voelden, roken en bestudeerden we de appel. Begrippen als: de schil, het klokhuis, de pitten, het steeltje, groen, geel en rood en het vruchtvlees werden een eerste keer benoemd. We sorteerden ook wat hiervan eetbaar en niet-eetbaar was en maakten hiervan een collage. Dat deden we de volgende dag ook met de peer en we merkten dat die veel dezelfde kenmerken als de appel leek te hebben, maar dat de vorm en de smaak helemaal anders was. Dat de schil van zowel de peer als de appel het gezondste is van de hele vrucht staat nog ter discussie. We proefden het fruit met en zonder schil. Er ging een duidelijke voorkeur uit naar ‘zonder schil’. Het proeven van de appel kon niet snel genoeg gaan. Maar voor de peer waren er vooraf weinig liefhebbers. Totdat het proefmoment aangebroken was en ik motiveerde om een stukje te proeven. De peer leek lekkerder dan ze dachten. Vlotjes aten we 5 peren op. En toen ze de volgende dag mochten kiezen tussen appel en peer, koos de meerderheid voor peer.
We ‘toverden’ vlekjes op de peer door de ene kant van de peer geel en de andere kant groen te schilderen. Het blad werd dichtgeplooid en er werd over gewreven om dan het resultaat te bewonderen. We ontdekten zo gele vlekjes op de groene kant en groene op de gele kant.
Ik kan jullie aanraden om de qr-code onderaan te openen in het bijzijn van jullie kindje (link naar QR). Zo kunnen jullie meegenieten van het liedje dat aangeleerd werd.
We leerden ook over de druif. De tros, het sap, witte en blauwe druiven zijn aanvullende begrippen die ook op onze collage terecht gekomen zijn. Al moet ik bekennen dat ze het eerder hebben over ‘groene’ en blauwe druiven. Echt fout vind ik dat niet en ik moedig dat kritische graag aan.
We sorteerden a.d.h.v. een gezelschapsspelletje fruitjes per kleur en per soort. Hiervoor moeten de fruitjes met een pincetje gehanteerd worden. Een moeilijke oefening, maar een goeie oefening om de pengreep in te oefenen.
Vrijdag maakten we van appels frietjes. Met een mesje op een snijplankje oefenden we de snijbeweging. Alle handjes werden eerst gewassen vooraleer er mee gekookt mocht worden en de afspraak om vingers uit de mond en de neus te houden werden goed nageleefd. Het niet opeten van het gesneden stukje moest ik wel nauwkeurig in het oog houden, want de verleiding was soms wel groot. Maar bon, het is gelukt! We strooiden een beetje kaneel over de appelfrietjes en bakten ze in de airfryer. We serveerden de ‘frietjes’ met yoghurt. Het was een verdeeld succes. Alhoewel onze klas met appelgeur werd gevuld, was het voor sommigen toch raar dat de frietjes niet naar frietjes proefden en dat de mayo ook niet helemaal hetzelfde was. Die kindjes hebben er niet veel van gegeten. Anderen die zich concentreerden op de smaak hebben hun buikje vol gegeten en vonden het niet erg dat hun klasgenootjes er minder van aten.
Groetjes,
juf Noëlla
