ZOEF-informatief: Jules is jarig
Beste ouders,
We hebben ons deze week voorbereid op de verjaardag van Jules. Iedereen zorgde voor een leuke foto van toen ze 2 jaar geworden zijn. Ik printte ze af en ze hangen nog steeds in onze klas. Daar zijn ze best wel blij mee. Meermaals per dag staan de kleuters aan de foto's en vertellen ze wie op welke foto staat. Het leuke is dat ze echt met elkaar communiceren. Nu weet ik ook zeker dat alle namen ondertussen gekend zijn bij iedereen.
We sorteerden pakjes van klein naar groot. Dat was even oefenen, maar het lukte bij de meerderheid. En we pasten grote en kleine kronen. Groot en klein zijn begrippen die nog vaak aan bod komen.
Momenteel zijn ze nog niet echt bezig met jarig zijn, maar ik kan jullie nu al zeggen dat dat in de loop van het jaar verandert. We zongen verschillende verjaardagsliedjes, maar ‘lang zal hij/zij leven’ blijft een topper.
Elke dag staken we de verjaardagskaarsjes aan en oefenden zo het uitblazen. Niet zo evident, hoor. De meesten blazen naar boven of proesten wat. Dus ook dat stelden we even bij. Ik hoop dat ze het nog kunnen als ze zelf jarig zijn.
Met gekleurd speeldeeg creëerden we een taartje. Vooraf proefden we van het deeg om er zeker van te zijn dat het echt veel te zout was. Niemand van de voorproevers deed nog een poging tijdens het ontwerpen van hun taartje. Dat was wel anders toen we een echt cakeje versierden met verschillende zoete toppings en ondanks dat we afspraken dat we nog niet gingen proeven en het cakeje pas na de speeltijd gingen opeten…
Ook wel begrijpelijk, want een bakker moet weten of zijn gebak wel lekker is. En hoe kan je dat beter doen dan af en toe eens te proeven… De patissiers waren in ieder geval heel blij met hun creatie.
Voor het feest kon beginnen, zetten we eerst de prachtige, zelfgemaakte kronen op. Iedereen had er echt werk van gemaakt. Hoe leuk was dat! En hoe trots waren ze daar op! De sfeer was al meteen gezet. Dus toen we de polonaise inzetten, was iedereen heel gemotiveerd. We namen plaats aan tafel en zongen nog eens voor Jules. Jules blies zijn kaarsje uit en daarna mochten we eindelijk het cakeje verorberen. Het werd ineens heel stil. Ik denk dat het smaakte.
Groetjes,
juf Noëlla