Zoefje informatief - de zoo

Beste ouders,

Gisteren besliste ik dat we onze uitstap omwille van het weer beter een dag uitstelden. Een goeie beslissing wat het weer betreft, maar spijtig genoeg kon juf Mart er niet bij zijn vandaag, want zij staat nog in een andere school op de momenten dat ze niet bij ons is.

Maar ondanks dat hebben wij een ongelofelijke, warme en gezellige dag gehad. Vooraf spraken we af welke dieren we zeker moesten gezien hebben. In de zoo moesten we nog uitmaken of we eerst een bezoek aan de olifanten of de giraffen brachten. Lang heeft dat niet geduurd. We kozen voor de olifanten! Allereerst kwamen we de kamelen tegen. Die werden meteen herkend en benoemd door een paar kinderen. Ik vermoed dat zij wel meer in de zoo komen. De tuktuks die we onderweg passeerden moesten uitgeprobeerd worden. Al was het maar dat iedereen eens aan het stuur kon zitten.

De rode panda was ons goed gezind. Hij zat goed zichtbaar en deed zelfs enkele moves terwijl wij naar hem keken. Dat was niet het geval bij het sneeuwluipaard. Die had zich in een boom genesteld en was bijna niet zichtbaar. Veel leven zat er in hem ook niet in, dus kreeg hij niet veel aandacht van ons.

Op naar de olifanten. Die bleken nog niet wakker te zijn. Misschien waren ze nog binnen. Langs een wiebelig hangbruggetje liepen we richting hun verblijf. Iedereen deed dat dapper mee. Meer nog, na het bruggetje waren er nog loopplanken die uitgetest moesten worden. Oli was de enige jongen en engageerde iedereen om hem na te doen. Iedereen volgde gedwee. Onderweg kregen we veel aandacht van andere bezoekers. Ze vonden ons schattig, dapper en nog zo klein. Laat dat nu net het laatste zijn wat onze kindjes willen horen! Gedurende de dag kwamen we vaak dezelfde mensen tegen. Het leek wel of ze ons volgden. Maar keer op keer kregen we positieve reacties. Iedereen was ook verbaasd dat ze zo vrolijk bleven en zelf hun rugzakje droegen zonder gemor. We hebben daar mensen verbaasd!

De olifanten zaten inderdaad nog binnen. Dat was wel leuk, want ze stonden echt heel dicht bij ons. Eentje schaamde zich er niet voor om kaka te doen vlak voor onze neus en om daarna ook nog pipi te doen. We waren onder de indruk van de hoeveelheid.

Onze tocht werd verdergezet richting leeuwen. Ik was verbaasd dat ze ook zo geïnteresseerd waren in de verschillende vogels die we tegenkwamen.

Er waren heel grote verwachtingen bij de leeuwen, maar ze hadden zich weer goed verstopt en bewogen niet veel. Wij hebben geprobeerd om met hen te ‘praten’, maar dat maakte niet veel indruk. Misschien was het tijd om even te rusten en al iets te eten. Op wat rotsen installeerden we ons. Ook daar kregen we veel aandacht van passanten. Het leek wel of iedereen blij werd van ons.

Ik zette mijn doosje met fruit en groenten wat hoger op de rots, hielp hier en daar iemand en toen ik verder wou eten, bleek het deels geplunderd te zijn… Het was niet moeilijk om de dader te vinden, want hij geraakte niet meer van de rots. We hebben er eens hartelijk om gelachen.

In de ‘jungle’ vlogen de grote blauwe vlinders om onze oren. Renee vond het leuk om ze achterna te lopen. Gelukkig konden de aapjes even de aandacht afleiden. Ze slingerden dat het een lieve lust was. Daar zijn we wel even mee zoet geweest. De grote oerang oetans verstopten zich heel goed. Alhoewel ze best groot zijn, hebben we ze niet gezien.

Buiten het paviljoen zagen we kikkers. Ook zij kregen veel aandacht van ons. Net zoals de grote vissen wat verderop. Ik schrok toen ik zag hoe laat het ondertussen was. Hoog tijd voor een toiletbezoek en om te eten. We wandelden naar de grote boot en aten daar onze bokes op. Het smaakte bij iedereen. Toen de schoenen uitgedaan werden om pootje te baden, kon het niet snel genoeg gaan. Iedereen was enthousiast. Het deed ook gewoon deugd! Vooraleer we ons terug klaarmaakten om de tocht verder te zetten, speelden we nog even in het aanpalende speeltuintje. Daarna voeten afspoelen, afdrogen, aankleden, insmeren met zonnecrème en naar de bonobo’s gaan. Die waren minder actief dan de aapjes die we eerder zagen. Misschien konden we wel meer beleven bij de lemuren. Dan maar naar de zebra’s. Die graasden heel dichtbij. Wat een mooie dieren! Daar waren we het allemaal over eens.

Bijna waren we bij de giraffen. Een (nep)krokodil lag in het water. Ik weet niet of ze doorhadden dat het geen echte was… De giraffen konden we heel goed zien. Met hun lange, blauwe tong zagen we hoe ze het hooi uit de korf trokken en het opaten. Indrukwekkend!

Ferdi en Griet waren mee om te helpen. Van hen kregen we nog een koekje en daar zei niemand neen tegen.

De vermoeidheid begon voor sommigen de kop op te steken. We besloten om onze tocht af te sluiten in de speeltuin. En die hadden we voor ons alleen. Leuk!

Slenterend vonden we de weg naar de uitgang. Een ijsje was nu wel meer dan verdiend. Bijna zonder morsen werd het verorberd. En ondertussen bleven ze vertellen. Zalig. Ik dacht dat het snel stil ging zijn in de auto. Bij Ferdi was dat zo, maar in mijn auto is er maar eentje in slaap gevallen. De hele terugrit werd ik geanimeerd. Heel veel waarom-vragen, alle knopjes van het dashboard zijn uitgelegd, alle paarden zijn geteld… Geweldig!

Morgen bekijken we samen de foto’s en halen we nog wat herinneringen op. Ik heb in ieder geval genoten van deze dag.

Groetjes,
Juf Noëlla